داموندمگ

مقابله با تورم به کمک ارزهای دیجیتال

DAMOND
مقابله با تورم به کمک ارز دیجیتال

چرا به مقابله با تورم به کمک ارزهای دیجیتال نیاز داریم؟ از زمانی که بشر متوجه شد، برای داشتن هر کالا و خدماتی به آن نیاز دارد، باید هزینه‌ای بپردازد، سیستم‌های مختلفی آمده و رفته‌اند. امروز ما به جایی رسیده‌ایم که کارت‌های اعتباری و اسکناس‌ها را با نام «سیستم سنتی» معرفی می‌کنیم و در عوض به ارزهای دیجیتال و تکنولوژی‌های مالی وابسته به آن‌ها به عنوان راهی برای رهایی از مشکلات مالی نگاه می‌کنیم.

تورم یکی از مشکلات اساسی مالی است، که این روزها بسیار دیده می‌شود. حتی ارزهای فیات مهم جهان هم با آن روبرو هستند. شهروندان کشورها برای آنکه بتوانند با تورم کنار بیایند و صدمه و ضرر کمتری متحمل شوند، همیشه به دنبال روش‌های جانبی سرمایه‌گذاری هستند. مقابله با تورم به کمک ارزهای دیجیتال، یکی از روش‌های موجود است، که در این مقاله از داموندمگ به بررسی آن خواهیم پرداخت.

تورم چیست؟

تورم چیست

ما عموماً تورم را با بالا رفتن قیمت‌ها می‌شناسیم و هر زمانی که قیمت بیشتر کالاها افزایش پیدا کند، می‌گوییم تورم رخ داده است. البته این یکی از تعاریف موجود است، اما به طور کلی به کاهش قدرت خرید یک ارز، تورم گفته می‌شود. کم شدن قدرت خرید را می‌توانیم به افزایش قیمت سبدی از کالاها یا خدمات در طول یک زمان معین ربط بدهیم. بنابراین اگر تا سه ماهه اول یک سال می‌توانستیم چند کالا بخریم، اما در همان دوره در سال بعد از آن نتوانیم، یعنی ارز مورد بحث دچار تورم شده است.

چرا تورم  ایجاد می‌شود؟

دلیل اصلی به وجود آمدن تورم، افزایش عرضه پول است. زمانی که مراجع مالی، پول زیادی چاپ می‌کنند و در اختیار مردم قرار می‌دهند، اما ارزش پول رو به کاهش است تورم رخ می‌دهد. به این ترتیب وقتی عرضه پول بدون هیچ دلیل منطقی افزایش می‌یابد، قدرت خرید کم می‌شود.

مطلب پیشنهادی  ۷ اشتباه آماتوری در بازار ارزهای دیجیتال

انواع تورم

در این قسمت می‌خواهیم سه نوع اصلی تورم را معرفی کنیم، تا با این مفهوم به طور کامل آشنایی پیدا کنید.

تورم تقاضا-کشش (Demand-Pull)

تورم تقاضا-کشش

در این نوع از تورم، تعادل بین عرضه پولی و تقاضای کالا و خدمات به هم می‌ریزد. این زمانی است که تقاضا برای کالاهای بنیادی سریع‌تر از توانایی یک کشور در تولید و ارائه محصولات افزایش می‌یابد. این امر منجر به افزایش قیمت محصولات مذکور می‌شود، به این معنی که اکنون قدرت خرید پول مصرف‌کنندگان کاهش یافته است.

عکس این امر با همان اثر، زمانی است که یک دولت پول را با سرعتی بیش‌تر از تقاضای اقتصادی برای آن چاپ می‌کند. افزایش عرضه پول بدون افزایش تولید به این معنی است که هر واحد ارز اکنون ارزش کمتری دارد که باز هم قدرت خرید را کاهش می‌دهد.

تورم هزینه-فشار (Cost-Push)

در این نوع تورم، شاهد افزایش قیمت‌ها هستیم، زیرا قیمت تمام شده کالاها افزایش یافته است. برای مثال اگر هزینه خرید چوب خام به هر دلیلی افزایش پیدا کند، هزینه هر محصول ساخته شده از چوب هم افزایش خواهد داشت. این به آن دلیل است که تولیدکنندگان ضرر را متحمل نمی‌شوند و آن را روی دوش خریدار یا همان مصرف‌کننده می‌گذارند.

در این نوع از تورم هم، قدرت خرید ارز کاهش یافته است. این نوع تورم کمتر از انواع دیگر به همه بخش‌های اقتصاد ضربه می‌زند، مگر اینکه کالای اساسی مورد تورم، چیزی مثل نفت باشد. قیمت نفت بر قیمت بیشتر کالاهای دیگر تأثیر می‌گذارد، زیرا قیمت نفت بالاتر به معنای هزینه‌های سوخت بالاتر است، که هر کالایی را که تقریباً به هر کجا ارسال می‌شود، تحت تأثیر قرار می‌دهد.

تورم داخلی (Built-In)

تورم داخلی

در این مدل، یک کشور تورم اجتناب‌ناپذیر را محاسبه می‌کند و با افزایش دستمزد که با افزایش تولید همراه است، با آن مقابله می‌کند. در صورت موفقیت، می‌توان به یک تعادل اساسی دست یافت که کیفیت زندگی را برای اکثر افراد حفظ می‌کند. با این حال اگر تعادل بر هم بریزد، یک گرداب از دستمزد و قیمت ایجاد می‌شود. در این سناریو، افزایش دستمزدها باعث تداوم افزایش تقاضا برای کالاها می‌شود، زیرا مصرف‌کنندگان درآمد بیشتری دارند.

مطلب پیشنهادی  ضرر ناپایدار چیست؟ معرفی 4 روش جلوگیری از ضرر ناپایدار

در همان زمان، هزینه‌های اضافی برای مشاغلی که دستمزدها را افزایش می‌دهند، به افزایش قیمت کالاها منتقل می‌شود، که به مرور زمان تقاضای بیشتری برای دستمزدهای بالاتر ایجاد می‌کند. اگر این مسئله کنترل نشود، تورم آنقدر افزایش می‌یابد که قدرت خرید یک ارز در طی تنها یک ماه به 50 درصد کاهش می‌یابد. نمونه واضح و جدید این موضوع در ونزوئلا است، جایی که تورم بین سال‌های 2016 تا 2019 به میزان 53,798,500 درصد افزایش یافته است.

ارز دیجیتال چه کمکی به تورم می‌کند؟

با توجه به آنچه گفتیم، چنانچه تورم به خوبی مدیریت شود، مشکلی جدی رخ نخواهد داد. بسیاری از دولت‌ها، به دلایل مختلف، در تلاش برای یافتن تعادل صحیح هستند. در چنین زمان‌هایی شهروندان روش‌های مختلفی برای در امان ماندن از تورم دارند، مثل فلزات گران‌بها، سهام و سایر سرمایه‌گذاری‌ها. با این روش‌ها، حتی اگر قدرت خرید یک ارز کاهش پیدا کند، سرمایه افراد از بین نمی‌رود. سپس کافی است سرمایه‌گذاران منتظر تثبیت قیمت‌ها بمانند، یا اینکه دارایی خود را به ارز دیگری تبدیل کنند.

اینجا است که ارز دیجیتال وارد می‌شود. همان‌طور که می‌دانیم، تعداد عرضه کوین‌های هر ارز دیجیتال محدود است و همواره این تعداد در حال کاهش است. برای مثال بیت کوین را در نظر بگیرید. تنها 21 میلیون کون از آن وجود دارد و هرروز با انجام عمل استخراج، تعدادی از آن کم می‌شود. عرضه به این شیوه، موجب افزایش ارزش می‌شود، چراکه به مرور زمان ارز دیجیتال کمیاب می‌شود. پروژه‌های دیگری با سقف ثابت عرضه وجود دارند و در حالی که تقاضا برای آن‌ها نامشخص است، منطق مشابهی وجود دارد که با کاهش عرضه، با فرض وجود تقاضا برای آن‌ها، باید ارزش بیشتری پیدا کنند.

محدود بودن عرضه

با این حال، افراد قبل از اینکه کورکورانه تمام پول فیات خود را در دارایی‌های دیجیتال بگذارند، چند نکته در مورد ارزهای دیجیتال وجود دارد. یکی این است که فلسفه تورم‌زدایی فقط برای پروژه‌هایی با محدودیت در عرضه کل مطرح می‌شود. بنابراین پروژه‌های دیگر مانند اتریوم که سقف ندارند، بیشتر شبیه به همان ارز فیات عمل می‌کنند. البته این بدان معنا نیست که این ارزها بی‌ارزش هستند، فقط چون بحث کنترل تورم مطرح است، محدودیت در تعداد کوین‌ها اهمیت دارد.

مطلب پیشنهادی  مفهوم بازار خرسی و بازار گاوی در ارز دیجیتال چیست؟

توجه به وضعیت آینده

مقابله با تورم به کمک ارز دیجیتال در آینده

نکته دیگری که باید به آن اشاره کرد این است که اگرچه ارز دیجیتال مزایای وسوسه‌انگیزی را نسبت به سیستم‌های پولی سنتی ارائه می‌دهد، اما هنوز یک فناوری جوان و در حال تکامل است. هیچ ارز دیجیتالی هنوز ثابت نکرده است که می‌تواند با موفقیت جایگزین پول فیات شود و به عنوان یک انتقال روزانه ارزش عمل کند، اگرچه امید زیادی وجود دارد. همچنین به یاد داشته باشید که تعداد زیادی پروژه و ارز دیجیتال در صنعت کریپتو وجود دارد، که نمی‌توانند تعادل بین عرضه و تقاضا را تضمین کنند و موفقیت آینده آن‌ها مشخص نیست. حتی در مورد بیت کوین هم مشخص نیست که آیا در 5 سال یا 10 سال آینده به پذیرش کامل برسد یا خیر. البته ارزهای دیجیتال آنقدر رشد سریعی دارند، که ممکن است پروژه‌ای که هنوز وجود ندارد، تا سال 2050 راه‌اندازی شده و جای سیستم مالی سنتی را بگیرد. در حالی که بسیاری از دارایی‌های دیجیتال برای افزایش ارزش طراحی شده‌اند، هنوز هیچ‌چیز تضمین نشده است.

سخن پایانی

تورم با عرضه بدون سقف پول گره خورده است. حال اگر بدانیم پولی وجود دارد که به جای زیاد شدن کم می‌شود و به همین دلیل به مرور ارزش بیشتری پیدا می‌کند، بدون شک برای مقابله با تورم به سراغ آن می‌رویم. ارزهای دیجیتال همان راهی هستند که به دنبال آن هستیم، اگرچه نباید در بهره بردن از آن‌ها بی‌برنامه باشیم، اما در کنار سایر روش‌های سرمایه‌گذاری مانند فلزات گران‌بها و سهام، مقابله با تورم به کمک ارزهای دیجیتال هم روش بسیار خوبی است.

دسته بندی مطالب
مطالب مرتبط
مطالب مرجع

ارز دیجیتال چیست؟

بلاک چین چیست؟

متاورس چیست؟

NFT چیست؟

دیفای (DeFi) چیست؟

صرافی غیرمتمرکز چیست؟

کیف پول چیست؟

تحلیل تکنیکال چیست؟

ایردراپ چیست؟

استیکینگ ارز دیجیتال چیست؟

بیت کوین چیست؟

اتریوم چیست؟

تتر چیست؟

خرید و فروش ارز های دیجیتال
ما را دنبال کنید
نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.